Datum: Woensdag, 23 Mei 2012, 12:53 | Bericht # 132
ZTSF Gegevens Groep: Actief lid Berichten: 281 Prijzenkast:
0
Curator
Ik ga toch eerst het verhaal verder schrijven en daarna de foto's.
Dus.... Updaté:
Na de Wratten Zwijnen liep ik een pad in aan de overkant van het Zwijnen hok. Langs het pad stond een hoge heg met daar achter wat overhangende bomen. Ik liep het pad af en kwam bij een hok waarvan de grond was afgegraven. Ik keek het hok in maar zag geen dieren, ik ging op een bankje zitten dat aan de zijkant staat om even rustig het hok te bestuderen. Ik zag 1 boom staan met daarom heen veel hoog gras. Achterin zag ik het binnenverblijf met een grote poort die open stond. Plots hoorde ik een klikend geluid. Ik bleef naar het binnenverblijf kijken en zag plots welke dieren er in het verblijf moesten zitten het waren Emoe's (kleine soort Struisvogel). Ik keek hoe de Emoe in de poort openning bleef staan. Plots rennde de Emoe het verblijf in met nog 3 Emoe's er achter aan. Ze leken ergens geschrokken van te zijn. Ik keek hoe de dieren weer rustig werden en begonnen te 'grazen'. Net toen ik opstond zag ik iets in het binnenverblijf bewegen maar ik kon niet zien wat het was. Ik zie het later wel dacht ik bij mezelf. Ik liep verder en zag verder op iemand staan met een hark, het zal Gerard wel zijn dacht ik bij mezelf, die is Tuinman dus. Ik kuchte een keer en hij keek mijn kant op, ik had gelijk, het was Gerard. Gerard: Zo en hoe vind je de tuin, grinikte hij. Ik: Nogal apart maar wel erg mooi. Gerard keek geërgerd naar me. Gerard: Gaan we brutaal doen groentje? Ik: Raar he?, je laat me hier alleen alles verkennen, vertelt me amper iets, en dan zeg je dat ik brutaal ben! Gerard: Oké ik zal toegeven het was en rot streek je alleen achter te laten, maar ben je al wat wijzer over het landgoed nu dan? Ik: Mwa wel iets, ik weet wat die pootafdrukken voorstellen op de achterkant van de kaart die ik kreeg, en waar die zwarte lijnen op de kaart voor staan. Gerard: Het zal je nog duidelijker worden nadat je het boek dat ik je gaf hebt gelezen. Ik: Ik zie wel, laat ik eerst de rest van de tuin maar bekijken. Gerard: Is goed, ik denk dat je om 3 of 4 uur wel klaar bent met rondkijken, heb je een horloge toevallig? Ik: Ja hier. En ik schoof mijn mouw over het horloge. Gerard: Mooi ik zie je om half 4 in het schuurtje ik moet je nog wat geven. Ik: Oké half 4 in de schuur ik zal er zijn. Gerard knikte en ging verder met zijn werk, zelf liep ik ook verder benieuwd wat ik nu tegen zou komen. Ik zag dat het pad waar ik over liep in een bocht liep, ik moest nu dus wel bij de achterkant van het verblijf van de Emoe's komen. Toen ik de bocht uit liep klopte kwam ik inderdaat aan de achterkant aan de achterkant van het Emoe verblijf maar het was niet wat ik verwacht had. Er zat namelijk aan de achterkant van het binneverblijf van de Emoe's nog een verblijf. Ik keek het verblijf in en zag 2 kleine Walibi's naar me kijken. Ze leken niet erg geïntereseerd in me want al snel draaiden ze hun hoofd weer weg en 1 van hen sprong het binnenverblijf in. Daarom schrokken de Emoe's natuurlijk net, 1 van de Walibi's sprong het hok in. Plots bedacht ik me dat ik straks al die dieren moet verzorgen.... Hoeveel meer dieren zullen er nog zijn? Ik liep verder en zag op mijn horloge dat het net half 3 was. Nog een uur lopen..... dan moeten er nog heel wat dieren komen dacht ik bij mezelf. Ik liep verder en zag al weer het volgende verblijf, ik liep naar de railing en zag een groepje Lama's bij elkaar staan. Het wordt al minder raar dacht ik bij mezelf. Maar zal dat ook zo blijven...............
Wordt vervolgd!!!
Added (13 Mei 2012, 17:19) --------------------------------------------- UPDATÉ!!!!!!
Ik liep verder en kwam langs een klein verblijf met flink veel water, ik wist niet voor wat het was en had ook niet de tijd om er te lang bij te kijken. Ik keek nog 5 minuten maar zag niks op een kikker na die in het water sprong. Ik ging verder en kwam uit bij 3 voilere's hier hoefde ik niet erg lang te kijken voor ik de dieren zag, in elke voileré zat een ander soort uil; in de 1e Oehoe's, in de 2e sneeuwuilen, en in de 3e kerkuilen. Ze waren helaas niet erg actief. Ik keek na een tijdje weer op mijn horloge het was kwart over 3, ik mag wel opschieten dacht ik bij mezelf. Na een tijd gerent te hebben kwam ik bij het laatste verblijf. Ik keek weer op mijn horloge en zag dat er nog maar 5 minuten verstreken waren. Ik liep naar de railing van het hok en keek het hok in. Ik schrok me rot!! In het hok lag een Duits neergestort vliegtuig totaal overwoekerd met onkruid en planten. Ik keek ernaar en bekeek de rest in en rondom het hok. Ik merkte dat rondom het hok veel standbeelden van Beren geplaatst waren. Hier moesten 'vroeger' dus wel Beren geleefd hebben. Ik moest er niet aandenken wat er hier gebeurd was. Met een raar gevoel liep ik weg van het hok richting een klein pad tusen hoog gras, in de verte zag ik het huis van Mr. van Duiven al liggen. Ik besloot de kaart nog eens te bekijken terwijl ik richting het huis liep. Ik keek op de keert en herkende de route en de verblijven gelijk terug. Ik keek ook op de achterkant en merkte dat niet alle poot afdrukken er op stonden. Zo zag ik dat o.a. de poot afdrukken van de Walibi's er niet op stonden. ik deed de kaart weer weg en liep verder. Toen het kleine pad op hield kwam ik uit aan de weg tussen het Giraffen verblijf en de kleine overwoekerde houten gang. Ik liep terug door de tuin, en door de deur. toen ik weer voor het huis kwam zag ik Gerard net de schuur in gaan. Hij is zelf in ieder geval op tijd dacht ik bij mezelf. Ik liep ook naar de schuur klopte op de deur en ging naar binnen. Ik keek rond en zag Gerard nergens. Plots hoorde ik hem roepen wacht even John ik kom eraan. Ik ging zitten en wachtte, hij zal wel in dat rare kamertje zitten achter de achterwand. En ik had gelijk, een paar seconden later kwam Gerard door de deur binnen gestapt. Gerard: Zo daar zijn we weer. Ik: Inderdaat, Gerard: Ik denk dat ik je nu eerst maar eens wat over de historie over dit huis de tuin en Mr. van Duiven ga vertellen. Ik: Graag want ik snap het meeste hier niet. Gerard grinnekte en zei toen: Dat geloof ik graag maar ik zal het je uitleggen. Gerard ging recht op zitten en keek me serieus aan en zei: Maar je moet ons wel beloven met niemand het over dit verhaal te hebben, niemand die boeken of die kaart te laten zien of foto's te maken hier!! Ik keek hem aan maar zag dat hij uiterst serieus was. Ik: Mag ik er wel over vertellen? Gerard: Over je beroep wel maar liever niet over war dit landgoed ligt bijv. Ik: Oké ik beloof het je. Gerard: Mooi zo, dan begin ik bij het begin. Ik knikte en luisterde hoe Gerard begon te vertellen; Gerard: Rond 18011 was Nederland in handen van Napoleon zoals je misschien wel weet. Napoleon had meerdere mensen aangewezen in Nederland om de belastingen te innen en het geld door te voeren naar Frankrijk. Ook in deze omgeving werdt zo'n 'belasting inner' zoals wij hem hier noemen aangewezen. Het was een eerlijke en rechtvaardige man. Vaak genoeg liet hij dan ook mensen die de belasting niet konden betalen gewoon met rust en gaf ze soms zelfs geld mee. Deze man was Sergant geweest aan het Nederlands leger maar was overgespt naar de Franse partij. Deze Sergant het Marinus Frederikszoon (dit verhaal heb ik zelf bedacht dus ook deze man heeft waarschijnlijk nooit bestaan). Hij hoefde ook niet erg veel hij woonde zelf in een kleine oude burcht. Op een dag kwam er een boodschapper naar de burcht met de boodschap dat Marinus werd vervangen door een Fransman. Dit gebeurde omdat Napoleon wou dat zijn hel rijk alleen door Frans bloed werd bestuurt. Zo werd Marinus vervangen door de Franse admiraal Jean Deferière. Marinus vertrok en werd een lange tijd niet meer gezien. Jean was vergeleken met Marinus een vresselijke leider en vroeg dan ook meestal meer belasting dan nodig was. Jean was niet te vreden met zijn woning, hij liet een groot landhuis bouwen met een groot landgoed er bij. En wij zitten nu op dat zelfde landgoed. Ik: Wou dan is dit huis en dit landgoed al wel erg oud. Gerard: Inderdaat maar het is wel erg veranderd zo lag hier eerst bijv. ook nog een grote paarden stal en een gebouw voor de Franse lijfwachten. IK: Aha maar ga verder met je verhaal het is erg interressant. Gerard ging verder. Helaas was Jean erg lang aan de macht in dit gebied tot dat in 1812 Marinus terug keerde in dit gebied En hij was niet alleen gekomen, samen met een kleine legertje mannen die zich samen 'de republiek' noemden (deze bestond wel echt maar er waren meerdere groepen, dus er was niet 1 'republiek') was hij terug gekeerd om Jean te verjagen of zelfs te vermoorden. Op dezelfde dag dat ze aankwamen, vielen ze ook de burcht van Jean aan. Ze bestormde de burcht en vermoorde in enkel een uur alle lijfwachten, Jean en zijn vrouw en zoon. De volgende dag reden een aantal leden van de republiek uit om het geinnde belasting geld rond te brengen bij de armste mensen uit de buurt. Marinus was zo samen met de leden van de republiek de baas in het gebied. Op een avond trok Marinus zich terug in zijn kamer toen 1 van de gevluchte Franse lijfwachten door zijn raam naar binnen klom en hem onder schot hield met een pistool. Hij vertelde dat hij Marinus hate omdat hij Jeans zoon vermoord had, zijn beste vriend. Na dit verteld te hebben aan Marinus schoot hij Marinus in zijn buik en probeerde te vluchten door het raam maar werd vermoord door 1 van de wachters die het schot gehoord had en wachte onder het raam van Marinus kamer. Marinus lag 3 dagen met een ernstige koorts in bed. Op de 3e dag vroeg hij om een griffel (pen) en een logboekje. Hierin schreef hij bijna alles wat hij wist over zijn leven. Na dat hij klaar was met het boekje leefde hij nig 4 uur daarna overleed hij. Zijn rechterhand Klaas van Duiven nam het leiders schap over. Ik: van Duiven? Gerard: Inderdaat Klaas van Duiven de over over over over en ga zo maar door over grootvader van de huidige Mr. van Duiven. Ik dacht na en dacht aan het vliegtuig dat ik eerder die dag gezien had zou dat ook nog voorkomen in het verhaal?
Added (13 Mei 2012, 17:25) --------------------------------------------- Sorry voor late Updaté maar heb het vresselijk druk met school Always look on the bright side of life!
Bericht veranderd door: jeffrey - Woensdag, 23 Mei 2012, 13:46
Datum: Donderdag, 24 Mei 2012, 19:59 | Bericht # 134
ZTSF Gegevens Groep: Actief lid Berichten: 281 Prijzenkast:
0
Curator
Ik ga binnenkort de eerste foto's posten ook al staat in het verhaal dat foto's verboden zijn op Landgoed de Groene Heuvel. Maar nu eerst: Update!
Net toen Gerard verder wou gaan met zijn verhaal Kwam Cor binnen. Cor: Gerard kun je me even.. oh sorry ik wist niet dat jullie in gesprek waren. Gerard: Maakt niet uit, wat wou je vragen? Cor: Ik vroeg me af of je me even wou helpen met een klein klusje. Gerard: Hoe lang gaat het denk je duren? Cor: Toch zeker een half uurtje. Gerard: Hmm..... Hij keek me aan. Ik: Wat moet dat moet. Cor: Sorry dat ik me er mee bemoei maar waarover hadden jullie het? Gerard: Ik was bezig de geschiedenis van het landgoed te vertellen. Cor: Ooohh dat kan hij toch ook zelf lezen in het Landgoed boek. Gerard: Ja das waar ook. Ik: Je bedoeld dit boek, en ik haalde het boek te voorschijn. Cor: Inderdaad. Gerard: Nou dan zal ik mee gaan Cor. Cor: Mooi zo. Gerard: Als je wil mag je ook wel buiten of in het landhuis gaan lezen hoor. Ik: Is goed, ik zie wel. Gerard knikte en hij liep samen met Cor de schuur uit. Ik keek naar de voorkant van het boek en las opnieuw: Landgoed de Groene Heuvel. Onder de tekst stond een afbeelding van het schild dat ook boven de deur hing. Ik besloot om buiten een plekje op te zoeken om te beginnen in het boek. Ik liep naar buiten en ging onder een boom naast 1 van de vijvers zitten. Ik sloeg het boek open en bladerde er een stukje door tot ik op een bladzijde kwam waar Gerard ongeveer gestopt was met zijn verhaal. En ik las verder: Klaas van Duiven nam ook zijn intrek in het half afgebouwde landhuis. Gelijk na de eerste zin die ik las dacht ik: Het half afgebouwde landhuis? Dat had Gerard niet verteld. Misschien was hij het vergeten. Ik las verder: Klaas besloot eerst het Landhuis aftebouwen en daarna flinke verdedigingen op te bouwen. In Februari 1813 was het landhuis af. Na dat het huis was voltooid besloot Klaas meer verdedigingen te laten bouwen waaronder een wachttoren een poort en een gracht. Toen de wachttoren klaar was begonnen de mannen van de Republiek met de gracht te graven. Toen de gracht nog niet eens voor een kwart af was voerden de Fransen een verassings aanval uit op het landgoed. De Republiek won het gevecht maar had wel erg veel mannen verloren. Klaas besloot het idee van de gracht te schrappen en eerst de poort en een kleine muur te bouwen. Maar de al wel gegraven gaten bleven bestaan, deze zijn later gevuld met water en zijn de tegenwoordige vijvers. Nadat de poort en de (zeer) lage muur voltooid was liet Klaas zijn mannen zo goed mogelijk trainen. En zond hij ze uit om het door de Fransen ingenomen dorp te bevrijden. Was het dorp ingenomen dacht ik bij mezelf? Of Klaas zelf mee reed is niet bekend. Er volgde een kleine veldslag die gewonnen werd door de Fransen. Na deze nederlaag gingen Klaas en zijn officieren druk in bespreking over hun volgende actie. 2 Weken gingen voorbij maar toen kwam er een boodschap vanuit het ingenomen dorp. Die luidde: Geachte Heer van Duiven. bij deze delen wij U en uw officieren mee dat er een groot deel van het Franse leger ons dorp verlaten heeft. Dit omdat Napoleon zoveel mogelijk soldaten nodig heeft in zijn eigen veldslagen, helaas moeten wij U melden dat een groot deel van de volwassen mannen is meegevoerd naar het front in geval van de door Napoleon opgelegde dienstplicht. Na deze boodschap liet Klaas zijn mannen gelijk een nieuwe aanval uitvoeren op het dorp. Deze met meer succes. Klaas veroverde het dorp en verkende de volgende dag zelf het dorp. Volgens verhalen is hij na 3 gezinnen bezocht te hebben terug gereden naar het landgoed, geschrokken van de armoede, honger en gezondheid van de dorps bewoners. Klaas probeerde zoveel mogelijk te doen voor de dorps bewoners maar kon de armoede en honger niet bestrijden. Zijn eigen mannen hadden al net genoeg eten, en er was eigenlijk nergens in de wijde omtrek nog geld te vinden. De gezondheid kon Klaas wel verbeteren door zijn ziekenbroeders naar het dopr te sturen. Klaas besloot om zoveel mogelijk boeren te benaderen en met ze samen te werken zodat er meer voedsel beschikbaar zou komen voor het dorp. Helaas waren de meeste boeren niet bereid van Duiven te steunen. Van Duiven was toch vast besloten de honger te bestrijden en besloot vee te gaan stelen bij boerderijen. Helaas waren de meeste boeren niet van plan hun vee zonder pardon te laten stelen en staken als wraak actie huizen en gebouwen in het dorp in brand. Maar niet alleen de boeren waren vastbesloten Klaas een halt toe te roepen. Eveneens de Fransen probeerden het opnieuw. Het lukte de Republiek de Franse aanval wel af te slaan maar veel huizen en gebouwen in het dorp gingen in vlammen op of werden kapot geschoten door kanonnen. Veel dorps bewoners waren het zat en besloten zich aan te melden bij de Republiek. Omdat van Duiven al zijn mannen (en nu ook vrouwen) het liefst op het landgoed had wonen liet hij zijn manschappen achter het landhuis een groot deel bos weg kappen zodat het gestolen vee ook gemakkelijk bij het landgoed kon grazen. Een maand later stonden de dieren op het voormalig stuk bos te grazen. het jaar ging voorbij en het werd 1815. Ook deze tijd verliep vredig, van Duiven zorgde voor voedsel in het dorp en liet af en toe zelf feesten organiseren. Maar toen op 21 Juni 1815 kwam er een boodschapper naar het landgoed die alle leden van de republiek en van Duiven en zijn officieren naar het dorp stuurde omdat daar een belangrijke mededeling werd bekend gemaakt. Iedereen die aanwezig was op het landgoed trok naar het dorp. Waar werd bekend gemaakt dat Napoleon in de slag bij Waterloo verslagen was. Iedereen verwachte dat van Duiven een feest zou starten maar dat deed hij niet. Hij verliet zo snel mogelijk met bijna al zijn mannen het dorp op weg naar 1 van de Franse kampen. Het kamp lag vol met munitie, wapens, voedsel en zelfs 2 achtergelaten kanonnen, dit alles hadden de Fransen achtergelaten in hun haast om te vluchten. Van Duiven nam zoveel mogelijk van de goederen mee naar het landgoed. Hier liet hij direct een feestmaal maken om samen met zijn mannen de overwinning te vieren. Na dit alles is er vrij weinig gebeurd met zowel het landgoed als met het dorp. Klaas van Duiven werd burgemeester van het dorp en een ander dorp dat dicht bij lag. Omdat ook de Republiek niet meer nodig was werd deze opgeheven. Een aantal leden bleven als personeel bij van Duiven op het landgoed werken. Met het dorp liep het verder erg goed, van Duiven liet het destijds gestolen vee naar het dorp voeren waar het in weilanden gezet werd. Het dorp dreef goede handel met andere dorpen met het voedsel dat ze produceerden met dank aan het voedsel. Op het landgoed werden de meeste stallen en slaap plaatsen die voor de Republiek waren gebouwd gesloopt. De leeg staande grond werd veranderd in meerdere tuinen en de destijds gegraven gracht delen werden veranderd in vijvers. En zo bleef de familie van Duiven al die tijd de baas op dit landgoed. Zo'n 3 jaar voor de...... Zo ben je lekker aan het lezen John? Ik schrok me rot en keek op. Marie: Rustig maar ik ben het. Ik: O maakt niet hoor ik was gewoon verdiept in het verhaal. Marie: Gelukkig maar, ik zag je zo zitten en dacht laat ik eens vragen of hij misschien wat drinken wil. Ik: Nou graag. Marie: Oké loop je mee naar binnen dan? Ik: Ik kom eraan even mijn tas uit de schuur pakken en dan kom ik.
Wordt vervolgd!! Always look on the bright side of life!
Bericht veranderd door: jeffrey - Donderdag, 24 Mei 2012, 20:00
Datum: Woensdag, 06 Jun 2012, 14:17 | Bericht # 138
ZTSF Gegevens Groep: Actief lid Berichten: 281 Prijzenkast:
0
Curator
@ catfreako, De foto´s komen binnenkoprt ik ben nu het verhaal die richting aan het in sturen als je begrijpt wat ik bedoel
Added (26 Mei 2012, 12:52) --------------------------------------------- Ik heb nu het verhaal van wat ik tot nu toe getypt heb ook op mijn website gezet maar dan alles achter elkaar, leest misschien iets makkelijker, updates worden gewoon hier gepost hoor Deze is Hier te vinden. (Ik heb deze site al zo'n3 jaar volgens mij maar doe er nooit wat mee )
Added (01 Jun 2012, 17:01) --------------------------------------------- Vervolg:
Ik liep de schuur in en pakte mijn tas. Ik liep de schuur weer uit en liep naar de deur van het landhuis, Marie had hem openlaten staan voor me. Ik stapte de hal in en hing mijn jas aan de kapsstok en liep de woonkamer in. Koffie John riep Marie vanuit de keuken. Ik: Nee, doe maar een glas water. Marie: Is goed. Ik ging in de bank zitten en luisterde naar de geluiden uit de keuken. Even later kwam Marie de kamer in met een dienblad met een glas water en een kopje thee. Ze ging zelf in 1 van de stoelen zitten. Marie: He he even zitten. Ik nam een slok van mijn glas water en vroeg toen; Zware dag achter de rug? Marie: O nee hoor een hele noramle dag. Stofzuigen, afstoffen, dweilen, wassen je kent het wel zei Marie. En hoe was jou dag? vroeg ze. Ik: Erg goed maar ook vol verbazing. Marie: Haha dat kan ik wel begrijpen ja het is niet niks wat hier achter het huis ligt. Ik: Nee zeker niet. Marie: Maar heb je alle dieren kunnen zien? IK: volgens mij wel, ik moest er alleen aan denken dat jij het over Paarden, Ezels en een Hond had maar die heb ik niet gezien. Marie: O dan ben je denk ik langs het pad wat naar hun weide loopt gelopen. Ik: Aha en de Hond? Marie: Die past op ze en drijft ze s'avonds naar de stallen. Ik: Hoe groot is die wei dan wel niet? Marie: eigenlijk is het een groot stuk heide dat verbouwd is tot gras land. Ik: Oké, ik had eigenlijk nooit zoveel dieren en al hellemaal niet van die excotische dieren verwacht. Marie: Ik had het je graag van te voren verteld maar Gerard vond dat je het zelf het best kon uitzoeken. Ik: Misschien is dat ook wel waar ik heb het in ieder geval allemaal gezien. Marie: Op de weide na. Ik: Ja inderdaat maar die krijg ik vast nog wel te zien. Marie: Dat weet ik wel zeker. Er viel even een stilte tot dat MArie vroeg: Blijf je vanavond hier eten? Ik: Als dat kan sla ik het niet af. Marie: Tuurlijk kan dat je kan hier zelfs blijven slapen. Ik: Echt waar? Marie: Ja zeker, ieder personeels lid heeft hier zijn eigen slaapkamer toegewezen gekregen. Ik: Oké dat komt goed uit want het is vanaf mijn woon plaats tot hier een aardig stuk rijden. Marie: Dat geloof ik graag. Gerard en Cor blijven ook heel vaak slapen, alhoewel Cor hier vaker blijft dan Gerard. Ik: Laat me raden Cor wil eerst zijn nieuwe uitvindingen af hebben? Marie: Haha inderdaat. Ik: En jij blijf jij hier vaak slapen? Marie: Eigenlijk altijd heel af en toe rijd ik terug naar mijn huur bungalow niet erg ver hier vandaan maar eigenlijk alleen als ik visite over de vloer krijg of als ik zin heb om te gaan schilderen. En om schoon te maken natuurlijk. IK: Schilder je graag? Marie: Ja zeker ik vind niks leuker, alleen moet ik wel inspiratie hebben. Ik: Is het een grote bungalow dan? Marie: Nee, vrij klein eigenlijk maar groot genoeg voor mij. Ik: Oké zit er veel grond bij dan? Marie: Nee een voor- en achtertuin en verder een serre waar ik in schilder. Ik dronk mijn glas leeg en zette het op tafel. Marie: En jij heb jij hobby's? Ik: Ik ga vaak vissen maar verder niet echt. Marie dronk ook haar kopje leeg en zei toen: Misschien kun je een keer met Cor gaan vissen, hij is er ook gek op. Ik: Dan zullen we dat ongetwijfeld een keer gaan doen samen. Marie: Zal ik je zo anders even je logeerkamer laten zien? IK: Ik vind het goed. Marie stond op en liep naar de deur. Marie: Volg mij maar. Ik stond op en liep achter haar aan de gang in en daarna de trap op. Ik keek rond naar de vel deuren die zich op de verdeipeing bevonden. Ik: Is er nog een verdieping? Marie: Ja, daarachter is de trap naar de 2e verdieping. Marie wees naar een kleine uitbouw. Ik: Oké. We liepen verder en stopten bij een deur aan het eind van de gang. Marie ging aan de kant en hield me een sleutel voor. Marie: Hier aan jou de eer. Ik pakte de sleutel en haalde de deur van het slot. Ik opende de deur en liep naar binnen met Marie achter me aan. Ik: Wou het is groter dan ik dacht. Marie: Ja dat geloof ik graag. Marie keek op de klok die aa nde muur hing en zei: 5 uur al, Ik moet met het eten beginnen. Dat vind je toch niet erg he? Ik: Nee hoor ik zal mijn kamer toch eerst wel even moeten verkennen haha. Marie: Haha is goed, trouwens als je een belletje hoort is het eten klaar. Ik: is goed. Marie verliet de kamer en deed de deur achter zich dicht. Ik liep naar het raam dat eigenlijk een deur naar een balkon was en deed het open. Ik stapte het balkon op en keek naar het uitzicht. Vanaf het balkon zag ik een paar van de dieren verblijven en een groot deel van de tropische tuinen. Ik liep weer mijn kamer in en deed het raam weer dicht. Ik keek naar de boeken kast die in mijn kamer stond. Veel van de boeken gingen over de dieren die ik ook in de tuin gezien had. Ik las de titels van de boeken en las op 1: De Watusi Rund. O ja dacht ik bij mezelf, zo heten die Runderen met die grote horens. Ik liep weg bij de boekenkast en ging zitten bij een aardig groot houten bureau. Ik keek in de laatjes van het bureau en kwam er achter dat ze leeg waren op 1 na. Ik vond een klein doosje en een paar vellen papier. Ik opende het doosje en zag dat er een paar potloden netjes gesoteerde poloden in zaten. Het waren wel ehh.. luxe potloden want er stond geen merk op en de potloden waren op het hout met kleine tekeningen ingekerft. In het bakje zat ook een puntenslijper, een gum, een schaar en een ouderwetse kroontjespen. Ik begon weer te denken aan hoe de dag verlopen was. Ik dacht eraan hoe geïntereseerd mijn ouders waren in mijn nieuwe beroep. Ik vond het daarom best jammer dat het verboden was foto's te maken. Maar wacht eens.... Wat als ik eens probeer wat van de dieren te tekenen? Vroeger was ik altijd erg goed in tekenen dacht ik bij mezelf. Ik pakte een vel papier uit de la en legde het bakje op potloden op tafel. Zonder alte moeilijk te denken begon ik met de Giraffen te tekenen. Ik begin bij het begin dacht ik bij mezelf.
Ik schrok op toen ik om 6 uur een bel hoorde rinkelen. Ik bedacht bij mezelf: Het eten is klaar. Ik keek naar de klok en schrok van de verstrken tijd. Het is nu 6 uur en ik ben om 10 over 5 begonnen met mijn tekeningen. Ik keek naar de tekeningen die op het bureau lagen. Zo die zijn beter gelukt dan ik gehoopt had dacht ik bij mezelf. Ik bekijk ze zo wel beter dacht ik, maar nu eerst maar eens eten.
Wordt vervolgd!!!
Added (05 Jun 2012, 20:38) --------------------------------------------- Vervolg: (EERSTE FOTO'S!!!)
Ik liep mijn kamer uit en stapte de gang op. Ik zag Marie 1 van de kamers in de gang uit komen. Marie: Ahh je hebt de bel gehoord, mooi zo. Ik: Ja die bel kon je niet missen. Marie grinnikte ne we lipen samen de trap af naar de eetzaal. Ik was er al eens geweest om samen met Marie wat geld/loon zaken te regelen. De tafel was erg luxe gevuld met veel zilverwerk, servetten en versierde borden. Zelfs de pannen leken erg luxe. Gerard en Cor zaten al aan tafel. Gerard: Zo heeft van Duiven zijn eten ook? Marie: Zoals elke dag. Gerard: Mooi zo. Marie en ik gingen zitten en Marie haalde het deksel van de pan in het midden van de tafel. 'Kippensoep' Zei ze. Cor: Dat is een tijd geleden. Marie: Ach ik dacht vandaag eet Joh nvoor het eerst mee laat ik weer eens wat speciaals maken. Ik: Het izet er in ieder geval erg goed uit. Gerard: Wacht maar tot je het geproeft hebt. Marie schepte iedereen in en ik nam wat van de soep. Ik: Wow, dit is echt lekker! wat zit er in? Marie: Ja dat is dus geheim. Cor: Je kunt zo lang als je wil blijven vragen maar ze geeft het je toch niet, ik spreek uit ervaring. Gerard moest lachen en Marie grinnikte wat. Gerard: Is het gelukt in het boek John? Ik: Ja hoor, ik heb het nog niet hellemaal uit maar ik ben goed opweg. Gerard: Ahh mooi zo, was je op je logeer kamer aan het lezen? Ik: Ja maar niet in het boek wat jij me gaf, ik was dat boek even vergeten. Gerard: Wat las je dan? Ik: Ik las één van die boeken die in die kast stonden. Gerard ahh.. Cor: Lijkt het je eigenlijk wat, met de dieren hier werken? Ik: Ja zeker weten, Ik had eigenlijk een baantje tussen een paar paarden kippen en zels verwacht, geen Giraffen, Wallibi's en Wrate Zwijnen. Gerard: Haha die opmerking ahd ik al verwacht. Cor: Ik zla morgen trouwens met je mee lopen naar de binnen verblijven en zo. Ik: Moeten de dieren vanavond niet de hokken in dan? Cor: Ja dat klopt maar meestal lopen ze zelf het hok in en doen wij enkel de deuren dicht. Dan laat ik je liever morgen alles achter de schermen zien want dan kan ik je ookal vast laten zien wat en hoe je de dieren moet voeren. Ik: Aah op die manier, ik vind het goed. Cor: Dan zie ik je morgen om 6 uur bij de Giraffen. Ik: Oké. Gerard keek een beetje vaag na een tijdje. Ik: Is er iets Gerard? Gerard: Ik vind het apart dat je het niet te vroeg vind. Ik: Ik had in een dierenpark waarschijnlijk even vroeg moeten beginnen dus ik had er al op gerekend. Gerard: Aha op die manier.
Verder wa er tijdens de maaltijd niet veel speciaals te bespreken. Na de maaltijd vroegen Gerard en Cor of ik zin had om meet te doen met een spelletje pesten. Ik haal even mijn tas van boven en dan kom ik zei ik tegen ze. Zo liep ik de trap op en ging mijn kamer in. Ik pakte mijn tas en toen ik de kamer uit wou lopen dacht ik weer aan de tekeningen. Ik pakte ze van het bureau en bekeek ze nog eens. Ze zijn echt goed gelukt dacht ik. Alleen de Emoes zijn iets te donker getekend vind ik ,dacht ik bij mezelf. Ik moest op de 1 of andere manier wel weer aan het vliegtuig denken. Ik zag het in gadachten weer voor me in het Beren verblijf liggen. Ik had wel een tekening van een paar van de beren standbeelden gemaakt. Ook deze was goed gelukt. Na de tekeningen bekeken te hebben deed ik ze tussen 1 van de boeken en ging naar benenden.
Word vervolgd!!
Added (06 Jun 2012, 14:17) --------------------------------------------- Het verhaal is nu ook geupdate op mijn website. Always look on the bright side of life!
Bericht veranderd door: jeffrey - Woensdag, 06 Jun 2012, 14:17
) 
